جمله سازی با قریب و غریب؛ ۲۸ جمله و تفاوت معنی

در اینجا جمله‌های جداگانه و مشترک با قریب و غریب را می‌بینید؛ این دو واژه هم‌آوا هستند، اما معنی متفاوت دارند.

جمله سازی با قریب

  1. زمان امتحان قریب است و باید درس بخوانیم.
  2. خانهٔ مادربزرگ به مدرسه قریب است.
  3. پایان مسابقه قریب بود و همه منتظر نتیجه بودند.
  4. با نزدیک شدن ابرها، بارش باران قریب به نظر می‌رسید.
  5. وقوع یک تغییر در برنامه قریب بود.
  6. در آن متن ادبی، «قریب» به معنی نزدیک آمده است.
  7. هنگام غروب، رسیدن شب قریب است.
  8. معلم گفت «قریب» را با حرف «ق» بنویسیم.
  9. زمان بازگشت مسافران قریب بود.
  10. در عبارت «قریب‌الوقوع»، قریب به معنای نزدیک است.

جمله سازی با غریب

  1. آن مسافر در شهر تازه احساس غریبی می‌کرد.
  2. یک مرد غریب نشانی کتابخانه را پرسید.
  3. در داستان، اتفاقی غریب رخ داد.
  4. صدای غریبی از پشت در شنیدم.
  5. کودک با دیدن چهرهٔ غریب، کنار مادرش ایستاد.
  6. در این جمله، «غریب» یعنی ناآشنا.
  7. پرنده‌ای غریب روی شاخه نشسته بود.
  8. ما با مهمان غریب مهربان بودیم.
  9. روستای غریب در قصه برای کودک ناشناخته بود.
  10. رفتار غریب آن شخصیت همه را شگفت‌زده کرد.
مطالب دیگر:  جمله سازی با صلح

جمله سازی با قریب و غریب در یک جمله

  1. زمان رسیدن مسافر قریب بود، اما او هنوز در آن شهر احساس غریبی می‌کرد.
  2. در آیندهٔ قریب، مرد غریب دوباره به روستا بازمی‌گشت.
  3. پایان سفر قریب بود و مسافر غریب از دیدن خانواده‌اش خوشحال می‌شد.
  4. خبر آمد که رسیدن مهمان غریب قریب است.
  5. هرچند بازگشت او قریب بود، هنوز همه‌چیز برایش غریب به نظر می‌رسید.
  6. در قصه خواندم که دیدار دو دوست قریب بود، اما یکی از آن‌ها در شهری غریب زندگی می‌کرد.
  7. معلم گفت «قریب» یعنی نزدیک و «غریب» یعنی ناآشنا؛ پس نباید آن‌ها را اشتباه بنویسیم.
  8. زمان اجرای نمایش قریب بود و بازیگر لباس یک مسافر غریب را پوشید.

فرق قریب و غریب چیست؟

  • قریب با ق: نزدیک؛ بیشتر در متن‌های رسمی یا ادبی به کار می‌رود.
  • غریب با غ: ناآشنا، دور از خانه و وطن، یا عجیب و نامعمول.
  • قریب‌الوقوع: اتفاقی که به زودی روی می‌دهد.
  • غریبه: کسی که او را نمی‌شناسیم.
مطالب دیگر:  جمله سازی با جبرئیل کلاس سوم

چطور املای درست را تشخیص بدهیم؟

اگر منظور نزدیک بودن زمان یا مکان است، «قریب» با «ق» بنویسید. اگر منظور ناآشنا، دور از وطن یا عجیب است، «غریب» با «غ» درست است. در گفتار فارسی این دو معمولاً یکسان تلفظ می‌شوند.

جمله های جای خالی با پاسخ

  1. رسیدن پدر به خانه … است. (قریب)
  2. در سفر با مردی … آشنا شدم. (غریب)
  3. در آسمان نور … دیدیم. (غریب)
  4. زمان آغاز نمایش … بود. (قریب)
  5. مسافر در شهر بزرگ احساس … بودن می‌کرد. (غریب)

پرسش های متداول

قریب و غریب هم‌معنی هستند؟

خیر. آن‌ها هم‌آوا هستند، نه هم‌معنی.

آیا «غریب» فقط به معنی مسافر است؟

خیر. می‌تواند به معنی ناآشنا یا عجیب هم باشد.

آیا جمله «زمان امتحان غریب است» درست است؟

خیر؛ اگر منظور نزدیک بودن زمان امتحان است، «قریب» صحیح است.

امتیاز شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *